İlkeli Sohbetler sayfasında bu hafta seesizliğini, içe kapanıklığını ve duygusallığını resim sanatıyla anlatan bir isim yer alıyor; Nilgün Sonay. Konuğumuzla gazetemizin binasında hayatı ve resim anlayışıyla ilgili keyifli bir söyleşi yaptık.

Nilgün Sonay 1980 yılında başkent Londra'da hayata merhaba dedi. Bir sanat şehrinde dünyaya gelmesinin artılarını kullanan konuğumuz, üç yaşında iken ailece Kıbrıs'a taşındı. Londra'daki fabrikasını satan ve şu anda serbest meslekle ilgilenen baba Ertan Sonay'ın isteğiyle Kıbrıs'a gidildi. Yedi kardeş olarak kalabalık ama mutlu bir ailede büyüyen konuğumuzun annesi Çerkez kökenli Aygül Tuna ise emekli bir öğretmen.

Kıbrıs'a taşındıktan sonra Lapta'ya yerleşen ve ilkokula başlayan Nilgün Sonay, sanatçı olmak istiyorum diye tutturunca, ilkokulun ardından Lefkoşa Güzel Sanatlar Okulu'nun sınavlarına girdi. Sınavları başarıyla geçse de kalp rahatsızlığı nedeniyle babası tarafından sanat okuluna gönderilmek istenmedi. Konuğumuz bunun üzerine çok üzüldü ama yapacak birşeyi yoktu. Lapta Yavuzlar Lisesi'ne kaydını yaptırdı. Ama içindeki sanat aşkının büyümesini durduramadı. Sonay'ın resim sanatına olan ilgisi, annesi tarafından değerlendirildi ve konuğumuz Türkiye'ye götürüldü. Annesiyle birlikte Balıkesir'e yerlesen Sonay, Balıkesir Kız Meslek Lisesi'nde öğrenim görmeye başladı. Bu sanat okulunda grafik ve dizayn alanlarında eğitim aldı. Balıkesir'de çok mutlu günleri oldu konuğumuzun. Resim alanında hırsları vardı ve hep kazanmalıydı. Ve kazanıyordu da... Bazı yarışmalara katılan Sonay, Avrupa'da 'Ailemiz ve Biz' konulu resim yarışmasında Türkiye ikincisi oldu. Ödül almanın tadına ve keyfine varan konuğumuzun o günlerdeki ideali resim sanatı oldu.

Nilgün Sonay'ın sanata ve resme olan merakı ilkokul yıllarında başladı. Konuğumzuun resim potansiyelinin farkına varan öğretmenleri, Sonay'ı yönlendirdiler. Öğretmenleri sayesinde bugünlere gelen konuğumuz, lisenin ardından Marmara Üniversitesi sınavlarına girdi. Yedeğe kalınca bekleyemedi ve Kıbrıs'a babasının yanına gitti. Babası sanat üzerine eğitim alması gerektiğini söyleyince de yüzünü Londra'ya döndü. İyi bir eğitim ve İngilizce için 1998 yılında Londra serüvenini başlattı.

Resim, tahta oymacılığı ve t-shirts boyama gibi alanlarla ilgilenen Nilgün Güney, dokuz yıldır Londra'da. Başkentin ilk dört yılı çalışarak, dil öğrenerek ve farklı kültürlere adapte olarak geçti Sonay'ın hayatında. Evde resim dersleri çalışmayı da hiç ihmal etmedi. Kendini geliştirdiğine kanaat getirince Tower Hamlet College'de hazırlık okumaya başladı. Ardından East London Üniversitesi'ne yazıldı ve seçmelere gitti. Konuğumuz moda tasarımcısı olmak istiyordu. Üniversite hocaları Sonay'ın yanında götürdüğü resim ve moda örneklerinden en çok resim tarzını beğendiler. Bunun üzerine Nilgün Güney 2003 yılında Güzel Sanatlar bölümünde öğrenim görmeye başladı. Okul sergilerinin ve çalışmalarının yanında Amerika, Fransa ve İtalya gibi ülkelere giderek sanat galerini ziyaret etti.

Konuğumuzun sanatsal anlamda gelişim süreci devam ediyor. 2006 yılında üniversiteden mezun olup diplomasını alan Sonay, yüksek öğrenimi süresince kararsızlıklar da yaşadı. Lise yıllarında pul tasarımı yarışmasında birinciliği olan konuğumuz resim bölümünden grafik bölümüne geçmek isteyince üniversite hocaları tarafından engellendi. En son karar kendisine ait olsa da, hocalarının resim bölümüne devam etmelisin sözlerini dinlemeyi daha uygun buldu.

İçine kapanık yapısını ve çekingenliğini resim sanatıyla dışa vuran Nilgün Sonay resim yaparken en çok duygulara önem veriyor. Yaptığı sanat eserlerini gören kişilere pozitif düşünceler vermek için uğraş gösteriyor. "Birileri resimlerime bakınca birşeyler hissetmeli" diyen Sonay aile fotoğraflarını kullanarak eserler üretiyor. Bu nedenle arkadaşları tarafından birisine tanıştırılırken aile resimleri yapan kişi olarak adlandırılıyor. Sonay, insan figürleriyle objeleri karıştırarak matematiksel şekiller ortaya çıkarıyor ve çözümü izleyene bırakıyor. Her zaman resimlerinde birşeyler anlatmaya çalışmıyor. Nilgün Sonay modern sanata pek alışamadığını ve elle üretmenin daha keyifli olduğunu vurgulayarak, resim anlayışında aşırı detaycı olduğunu dile getirdi.