Acı olmazsa insan yaşadığının farkına varmaz.

Bu çok bilimsel ya da felsefi bir yorum değil.

Dahiyane bir buluş da değil!

Yanlış anlamayın.

Sadece yaşadıklarımdan, yaşadıklarımızdan yola çıkarak böyle bir düşünceye vardım.

Gördüklerimden, duyduklarımdan, gözlemlediklerimden...

Nerden bakarsanız bakın acı, hayatta olduğumuzu hatırlatıyor bize.

Peki acı şart mı?

Şart!

Zararlı değil mi?

Elbette zararlı.

Ama şiddetine göre değişir.

Hissetmek, duyumsamak, kabul etmek, reddetmek, gülmek, ağlamak için 'acı' lazım!

Dozajı fazla olmamak kaydıyla insan doğasının gereksinimi.

İlk önce durup düşündüğünüzde yolunuzu tıkadığınızı sanırsınız.

Aslında yol almak için en büyük ilaç.

Gerçeği görmek...

Yanlışı gidermek...

Kırıkları yapıştırmak...

Zamanı değerlendirmek...

Gerilim hattından uzaklaşmak...

Şaşkınlığı atlatmak...

Yorum yapmadan önce durup düşünmek...

Soluklanmak...

Ben de varım demek için şart!

Acı, olgunlaştırıyor.

Öğretici bir özelliği var.

Sizden belki bir çok şey götürüyor.

Ama bir müddet sonra kazançlarının olduğunu görmeye başlıyorsunuz.

Büyütüyor sizi.

Derin sularda yüzdürüyor.

Silik duruşunuzu netleştiriyor.

Kendinizi sınamanızı sağlıyor.

Bir sınav gibi kaygı verici, bir o kadar da harekete geçirici bir yanı var.

Acıyı yaşadığınız an, adeta kavruluyor gibisiniz.

Diliniz damağınıza yapışıyor.

Yutkunamıyorsunuz.

Kalbinizde, kimsenin görmediği gedikler açılıyor.

İçiniz sızlıyor.

Olduğunuz yerden kaçıp uzaklara gitmek istiyorsunuz.

Rüzgarda yükselen uçurtmanız, beklenmedik bir fırtınanın gelişiyle paramparça oluyor.

Derken büyük bir sessizlik.

Ardından ruhsal bir dinginlik başgösteriyor.

Aldığınız derin nefesler sizi yatıştırıyor.

Kontrolsüz düşüncelerinizi engellemeye başlıyorsunuz.

Kaçıp gitmek istediğiniz uzaklar, yakın oluyor yeniden.

Ufuk çizgisi yanınızda beliriyor.

Zor olsa da fırtınayı yenmenin saadetini yaşamaya başlıyorsunuz.

Uçurtmanız parçalanmış olabilir...

Acıyı iliklerinize kadar yaşamış da olabilirsiniz.

Ama geriye kalanlar önemli.

Daha ileriye gidebilmek için ne kadar kamçılandığınız!

Neyi niçin kaybettiğiniz...

Ve neleri kazandığınız önemli!

Parçalanan uçurtmanızın yerine yenisini yapabilir veya satın alabilirsiniz.

Oysa acıyla gelenleri ve acıyla gidenleri ne yapabilir ne de satın alabilrisiniz.

Yaşamanız gerekiyorsa yaşayacaksınız.

Dedim ya acı olmadan insan yaşadığının farkına varmaz diye!