Geçen haftaki yazım için şikâyet aldım. Birkaç arkadaşım “zaten bu aralık her taraf olumsuzluklarla dolu. Nereye baksak çatışma, kavga, kan, öldürme. Bir de sen çıktın öyle bir hüzünlü yazı yazdın ki bileklerimizi kesmemizi mi istiyorsun?” diye sitem ettiler.  E, hüzün bizim kanımıza işlemiş. Hüznü, melânkoliyi çok seven bir toplumuz.  Bu hafta beni eleştiren arkadaslarımı dinledim ve geleceğe umudla bakan bir yazı yazdım siz okurlar için.

80 li yıllarda komedi ustası Alper Susuzlu’nun “Ah Şu Kıbrıslılar” isimli bir oyununu Hornsey Town Hall salonunda izleyenler yukarıdaki başlığın kaynağını anlayacaklardır. Ben de bu yazımda ah şu İngiltereli Kıbrıslılar diyorum ve toplumumuzu anlatmaya çalışıyorum. Ama alışageldiğimizin dışında, değişik bir bakış açısı ile.

Kıbrıslılar derken Kıbrıslıtürklerden bahsediyorum, ama sanırım ayni şeyler ikiye bölünmüş adamızdan gelen diğer toplum, Kıbrıslırumlar için de, hatta yabancı ülkelere yerleşmiş göçmen toplumlar için de geçerlidir.

Önce şunu söyleyeyim. Ne antropolojist ne de sosyoloğum. Gerçi yüksek ögrenimim sosyoloji alanında geçti, ama konuya bilimsellikten uzak, tamamen kişisel izlenimlerimle yaklaşıyorum. Umarım Mehmet Ali Dikerdem kardeşim ileride bizim toplumlar üzerinde çok detaylı bilimsel bir çalışma yapar.

Çoğu zaman hepimiz toplumumuzla ilgili olumsuzlukları öne çıkarır ve kendi kendimize çok karamsar bir çerçeveden bakarız.  Çocuklarımız akademik yönden başarısız, gençlerimiz  uyuşturucu ve çeteleşme sorunları ile debelleşiyor, işsizlik aldı başını gidiyor, vs. v.s. Bütün bunlar tabii ki çok önemli ve üzerinde durulup toplum olarak koordineli bir şekilde çözüm üretmemiz gereken konular. Bu da çeşitli bilinçli kişiler, dernekler tarafından yapılmaya çalışılıyor. 

Ya toplumumuzun olumlu, güzel yanları? Onlar yok mu? Elbette var, ama biz alışmışız, hep çirkinlikleri, olumsuzlukları vurgulamaya, kendi kendimizi yerden yere vurmaya.  Geçenlerde alışveriş için gittiğim bir yerde yaşlı bir kişi ile tanıştım. Yazılarımı okuduğunu ve çok beğendiğini söyleyip beni gururlandırdı. Tüm ailemi tanıyor. Bana hayat hikâyesinden küçük bir kesit anlattı. Çok kültürlü, çok bilgili gün görmüş biri olduğu belli bir yaşlımız. Kendisine “amca sen Kıbrıs hakkında çok değerli bilgilere sahipsin. Bunları herkesle paylaşman  gerekir. Gel seninle bir söyleşi yapayım” dedim. Kibar ve mütevazı bir şekilde reddetti. Ön plâna çıkmak istemediğinden.  Söylemeye çalıştığım toplumumuz içerisinde bu yaşlı kişi gibi daha nice cevherlerin olduğudur.  Bütün mesele bu tür insanları ön plâna çıkarıp onların bilgi dağarcıklarından yararlanmak.  Gazetelerde her hafta karşımıza çıkan tanınmış çehreler malum. Bu kişilerin çoğu toplumumuz için birşeyler yapmaya çalışıyor. Aralarında eğitimli ama aydın olmayı becerememis olanlar da yok değil.  Ama herzaman ön plânda olan bu insanlardan çok geri plândaki bilgi ve deneyim dolu toplum ferdlerimizi bulup ortaya çıkarmamız gerekir.

Walthamstow Türk Derneğinin yaşlılar projesine gelen kişiler arasında da tanıdığım çok değerli kişiler var. Örneğin Yeni tanıştığım bir yaşlı amca Limasol’un Türk Ocağı takımında top koşturmuş eski bir futbolcu. Gerek futbol gerekse Limasol hakkında bilgi yüklü. Hatta bir süre önce bilgilerini ileride bir kitap haline getirmeyi amaçladığı için birçok notlar yazmaya başlamış.

Geleceğe umudla bakmamız için bircok nedenimiz var. Eğitim alanında Türk dili ve kültürü okullarında faal olanlarımız herzaman tanık oluyoruz. Yeni nesil anne ve babalar çocuklarının eğitimine çok değer veriyor ve onlara yardımcı olmak için uğraşıyorlar. Bu okullarımız bu tür bilinçli ailerimizden oluşan gönüllü ordusu sayesinde ayakta duruyorlar. Yine bu okullarımıza gelen çocuklarımız arasında çok yetenekli çocuklarımızın olduğunu görüyoruz. Sadece akademik alanda değil, örneğin müzik becerileri çok yüksek çocuklarla karşılaşıyoruz zaman zaman.

Eğitim alanından bahsetmişken çeşitli okul, üniversite ve kolejlerde üst düzey görevler yüklenmiş arkadaşlarımız olduğunu unutmamalıyız. Örneğin Haringey’in CONEL Kolejinde 15 ile 20 arasında çoğu üst düzey görevler yapan Kıbrıslıtürk öğretim üyesi çalışmaktadır. Bu arkadaşlar arasında kendi toplumumuzun eğitim gereksinmelerini araştıranlar ve çözüm üretmeye çalışanlar da var.

Genç nesillerimiz arasında eğitim düzeyi çok yüksek, kültürlü ve yetenekli gençlerimiz oldukça fazla. Eğitim magazini için yazılar hazırlarken bu tür gençlerle tanışma şansına sahip oluyorum. 

Ekonomik alanda çok başarılı Kıbrıslıtürk iş sahipleri olduğunu herkes biliyor. Ama ön plânda olup devamlı kendilerinden bahsedilen kişilerin yanısıra sessiz sessiz çok büyük, ünlü şirketlerde üst düzey işlerde çalışanlarımız da var aramızda. Sanat alanında isim yapmış kişiler olduğu gibi ilerisi için çok şeyler vadeden genç sanatçılarımız da var. Umarım bu gençler ileride birer gurur kaynağımız olur.

Kısacası sevgili okurlar, o ölümsüz ama kasvetli şarkının sözleri gibi “her yer karanlık” değil. Sorunlarımıza eğilelim ama geleceğe de umudla bakalım.