HAVADAN SUDAN

Toplum Postasının değerli okurları. Merhaba. Bu haftadan itibaren gazeteniz ailesine katılmış bulunuyorum. Köşe yazarlığında daha çok acemiyim Bu yüzden birçok deneyimli yazarιn yazdιğι zengin içerikli bir gazetede bana bu fırsatı verdikleri için Toplum Postası yönetimine çok teşekkür ederim. Köşemin isminden gördüğünüz gibi her hafta değişik konulara değineceğim. Zaman zaman düşündürücü, zaman zaman komik, bazen de tamamen kişisel ilginç bulacağιnιzι umduğum yazılar kaleme alıp siz okurlarımιn karşısında olacağım. Sizden bir isteğim var. Yazılarım hakkında çekinmeden yorum yapmanız. Ne kadar eleştirici, ama yapıcı yorumlar yaparsanız o kadar sevinirim.

Gerçekleşmeyen Beklentiler

Geçenlerde Independent gazetesi sütunlarιnda şaşιrtιcι olmasa da beni derinden üzen bir haber okudum. Güney Afrika’da bir üniversite öğrencileri yaşlı siyah  işçilere zorla idrarlarlarιnι içirmişler.  Bu haber beni alιp güneşli bir Pazar gününe götürdü. Yιl 9 Şubat 1990. Dünya çapιnda milyonlarca insan televizyon kanallarιna kilitlenmiş bekliyor. Zalim, ιrkçι Apertheid rejimine kafa tuttuğu için 37 yιl hapis cezasιna çarptιrιlan Nelson Mandela nihayet serbest bιrakιlιyor.  Sonradan ülkesinin ilk siyah Cumhurbaşkanι seçilen bu büyük adam acaba ülkesinin şu andaki durumu hakkιnda ne düşünüyor, diye düşündüm.  Ülkesinin geleceği uğruna yaşamιnιn büyük bir bölümünü feda etmişti Mandela. Ama rejim değişikliği beklentilerine cevap verdi mi? Beyaz öğrencilerin ιrkçι tutumlarιna bakacak olursak hayιr.

Ama sorun sadece bu mu? Güney Afrika’da siyahlarιn bugünkü durumu  çok mu iyi? Kocaman bir hayιr. Çoğunluk yine sefalet içinde yaşιyor. HIV/AIDS halâ çocuklar da dahil onbinlerce insanιn canιnι alιyor.  Ya birlikte savaştιğι ve şimdi hükümeti oluşturan African National Congress üyesi arkadaşlarι? Onlar da milyonlarca siyahι hayal kιrιιklιğιna uğrattιlar. Ülkelerinin sorunlarιna cevap verecek siyasetler üreteceklerine kendi ceplerini doldurmaya, rakiplerini susturmaya uğrasιyorlar. Ülkenin idaresi sözde siyahlarιn elinde ama ekonomik güç nüfusun çok az bir oranιnι oluşturan beyazlarda.

Güney Afrika’daki senaryo tüm Afrika’da ve az gelişmiş ülkelerde yιllardιr tekrarlanmakta. Devletin başιnda kukla rejimler. Rüşvet, bürokrasi, torpil, almιş başιnι gidiyor. Halklar sefalet içinde. Kuraklιk, hastalιk ve yoksulluk yüzünden milyonlarca insan sessizce yaşamdan göçüp gidiyor.  Ve beklentilere cevap verilmiyor.

15 Şubat 2003 tarihinde üç koldan Hyde Parka yürüyen Irak savaşι karşιtι protestocu arasιnda idim.  Tam iki milyon insan. Çeşit din, ιrk ve renk ve milliyetten insan.  Bizim de beklentilerimiz vardi.  Bush “zιpla” deyince “ne kadar yüksek” diye soran Blair’a baskι yapιp hükümetinin Irak siyasetini değiştirmekti beklentimiz. Ya  gaddar liderlerinin nihayet devrildiğine tanιk olan Iraklιlarιn beklentileri?  Onlar da demokratik, adil bir ülkeye kavuşma beklentisi içinde idiler. Irak’ιn bugünkü durumu malum. Yüzbinlerce insan hunharca katledildi. Sonuç ne oldu? Irak halkι şimdi daha mi güvenli durumda? Ülkeyi o malum böl ve yönet taktikleri ile bin parçaya böldüler. Hükümet diye de bir kukla rejim oturttular. Şu an üst düzey ABD ordusu personeli bile ülkelerinin yaptιğι yanlιşι kabul edip askerlerinin Iraktan çekilmesini hükümetlerine salιk veriyorlar.

Geçenlerde Cenevrede bir rapor sunan Uluslararasι Kιzιl Haç örgütünün direktörlerinden Kraehenbuehl, Irakta sivil halkιn korku içinde yaşadιğιnι ve durumun gittikce güçleştiğini açιk bir dille belirtti. Doktorlarιn birçoğunun ülkeyi terkettiklerini açιklayan Kraehenbuehl, sağlιk hizmetlerinin kaygι verecek şekilde kötüleştiğini de söyledi.  Çeşit yalanlar uydurarak Iraka saldιran Amerika ve uşaklarι İşçi Partisi hükümeti milyonlarca insanιn beklentilerine işte bu şekilde karşιlιk veriyorlar.

 Ve Kιbrιs.  Kιbrιslιlar yιllardan beri beklenti içinde yaşιyorlar. Artιk geleneksel oldu. Her yιl sonu siyasiler “önümüzdeki yιl Kιbrιs için çok önemli bir yιl olacak” diye demeçler verirler. Daha yιlιn ilk üç ayι bitmeden hayallerin boş olacağι anlaşιlιr. Ama Kιbrιslιlar hiçbirzaman umutlarιnι yitirmezler. Belki önümüzdeki yιl diye avunurlar.  Bu sefer Kιbrιs Rum halkι geçtiğimiz haftaki seçimlerde AKEL temsilcisi Christofias’ι Cumhurbaşkanι seçmekle görünüşte çözüm için şimdiye kadar en elverişli bir ortam yarattιlar. Birçok siyasi çevrelerin, deneyimli köşe yazarlarιnιn birleştiği nokta bu.  Christofias şimdilik beklentilerimize olumlu yanιt veriyor. Birleşmiş Milletlerle ilişkiye geçip iki toplum arasιnda görüşmelerin başlamasιnι isteme talebi, Lokmacι barikatιnι açma girişimleri gelecek için umut verici girişimler. Umarιm hayal kιrιklιğι yaşamaya alιşmιs ama umudunu henüz yitirmemiş Kιbrιslιlarιn hayalleri heriki taraftaki barιş istekli liderler sayesinde gercekleşir.  Dinazorlardan kurtulduk. Artιk barιş için bahane kalmadι.

Umut içindedir insan
Beklenti halinde
Oysa bambaşkadır umut
Beklenti haricinde 

İsmail Anatürk