Ah o geceler!

Gün ışıyıncaya kadar sancılı geçiyordu.

En azından günün doğuşu hala umutlandırıcıydı.

Karanlıktı o geceler.

İnsanın evini barkını özlettirecek kadar yalnızlaştırıcıydı.

Yalnızlık gelip geçici olabilirdi.

Geldiği an geçecek gibi gelmiyordu insanoğluna.

Hüzün denizlerinde dalga dalgaydı yalnızlık.

Köpük köpük taşma halleri yaşıyordunuz.

Yedi başlı bir ejderhaydı.

Ateşi dindirmek elde değildi adeta...

O'nu tüketmek zordu.

Yalnızlık düş gibi bir şeydi sonu gelmeyen gecelerde.

Düşler kararsızlık yaratıyordu.

Aslında gidebilme hali çok yakındı.

Ama uzak duruyordu bedenler.

Bir kaç teşebbüs başarısızlıkla sonuçlanınca ileri adim atamıyordu insanoğlu.

Bir güvensizlik hissi doğuruyordu.

Bir de ürkütücülüğü vardı.

Ya yine aynı son olursa diye...

Yine yarıda kalırsa gidebilme hayali.

Bir ihtimalden öteye geçememek sancı veriyordu.

Zaman zaman düşünüyordu.

Neredeydi, şimdi nerede?

Peki ya sonrası!

Elbette kestirmek güç.

Ama bazı tahminlerde bulunabilmeli...

Zar oyunu gibi bir şey...

Yolumuzu tayin etmek şans işi belki...

Ama zarlar bizim elimizde!

Doğru numaralar doğru adımları getirir.

Geceler katran karası olsa da günü doğurur.

Bu yüzden ihtimaller atlanmamalı.

Hayat yerinde saymıyor.

Yerinde sayan sadece O'nun, benim, senin zamanın olabilir.

Belirsiz gibi görünse de yollar, size önceden yeşil ışık yakabilir.

Hadi korkmayın geceden.

Sarılın ona.

Derin bir nefes alıp verin.

Koklayın...

Tadına varacağınıza eminim.

Hiç şüpheniz olmasın!

Sancılanmak yerine zamanın değerini bilerek adımlarınızı atın.

Korkuyorsanız gecenin çığlıklarını susturun.

Bunu yapabilirsiniz.

Karanlık çöktüğünde başlar asıl hikâye.

Yaşamın ince çizgisi ayrılıverir yavaşça.

Yaşamın en ince çizgisinde durmaya başlar insan.

Elini uzatsa birileri tutacak muhakkak.

Emin olun!

Kuşkularınızı sonraya saklayın.

Daha sonrası...

Geceler katran karası olsa da günü doğurur.

Peki ya gün doğunca başlayan telaşa ne olacak?

Yeni günün içine saklanan ihtimallerdir gecenin çığlığını artıran.

Bu çığlık karanlığa hapsolmamalı.

Çığlık çıktığı zaman bastırılmalı.