Körolası bir karanlık çöktükçe çöküyor!

Elimizde onu itecek gücü bulamıyoruz.

Kaldırıp atamıyoruz.

Göğsümüze oturuyor...

Sırtımızda büyük bir yük.

Ağırlaştıkça ağırlaşıyor hava.

Belirsizlik kamburlaştırdıkça kamburlaştırıyor!

Göz gözü seçemiyor.

Gri bir perdenin ardında kuşlar uçuveriyor; tutamıyoruz.

Doya doya bakamıyoruz maviye, yeşile, turuncuya, kırmızıya!

Etrafımız duman gibi.

Derin bir kuyu önümüzde...

Belki bir körkuyu belki de sığ bir boşluk...

Ne olursa olsun adım atmak zor.

Önümüz engebeli.

İleride yudum yudum su içen insanlar.

Suya kanamışlar belli; bizim gibi.

Boğazlarında dindirdikleri yangının ferahlığı...

Bizlerse yutkunamıyoruz bile.

Karşı tarafa geçemiyoruz bir türlü...

Az öteye yürüyemiyoruz.

Sanki cezalıyız.

Sanki suçluyuz!

Ya da borcumuzu ödüyoruz.

Kimilerine göre bir bedel bu!

Kimilerine göre ise bir çile...

Bedel ödenecek, çile çekilecek ve belirsilizlik ortadan kalkacak.

Kimin kime olan borcu?

Anlamlandıramıyorum.

Ben sadece ağırlaşan havayı ve yoğunlaşan siyahı görüyorum o kadar!

Herşey belirsiz.

Bir adım ötesi bile meçhule giden bir yol...

Belki birkaç adım sonra netleşecek...

Kimbilir!

Cesaret lazım biraz...

Biraz çılgınlık...

Biraz da delilik!

Belirsizliğin üstüne gitmek lazım.

Belirsizliği yarmalı.

Dumana bürünmüş renkleri gerçek renklerine dönüştürmeli.

Karanlığı ayrıştırmak lazım.

Önümüzdeki kör kuyuyu kapatmalı!

En azından denemeli.

Korkmamalı.

Bu belirsizlik beni öldürecek deyip çekimser kalmamalı.

Tüm suçların ve yanlışlıkların ana sebebi ‘çekimserlik’ bana göre.

Taraf olmalı, yön belirlemeli ve adım atmalı.

Milim milim de olsa ilerleyebilmeli.

Yoksa ünlü şair Nazım Hikmet’in de dediği gibi “Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa”.

Belirsizlik gibi zorlu bir düşmanla savaşmak gerçekten kötü.

Ama insan düşmamanı iyi tanımalı.

Belirsizlik deyip geri çekilmek yerine, düşmanınızın üstüne gitmelisiniz.

Yoksa kamburlaştıkça kamburlaşacak bu belirsizlik...

Altında kalacaksınız.

Ezdikçe ezecek sizi.

Yığınla isimsiz yarına gebe kalacaksınız.

İnanın bana.

Cesaret gömleğini giyip adım atmak zor değil.

Zorlayın kendinizi, deneyin.

O zaman herşeyin daha çok netleştiğini göreceksiniz.