|
Hayatta herşey bir vesiledir.
Yolumuza çıkan bir taş önemli bir işarettir!
Ayağımıza takılması...
Tökezlememiz...
Yere düşmemiz...
O zaman zarfında aklımızdan geçirdiğimiz düşünceler...
Ya da kaybettiğimiz zaman!
Bir duraklama hali.
Durup düşünme.
Yeniden gözden geçirme...
Belki de yanlış yolda olduğumuzu gösterme.
Ya da bir kez daha düşün demenin yeridir.
Herşey bir vesiledir.
Nedensiz hiç birşey yok şu evrende.
“Öylesine” değil yaşadıklarımız.
En ince ayrıntısına kadar ölçülerek meydana geliyor...
Hep biri diğerini tamamlıyor.
Ve hep birileri diğerine gebe kalıyor.
Birileri birilerini doğuruyor.
Hassas bir terazi var, tartıyor şu dünyayı!
Biri diğerinin sonunu; öteki bir şekilde girizgahını hazırlıyor.
Vesilelerden yeni bir dünya yaratılıyor adeta.
“Neden” denilen kavrama gülüp geçmemek lazım bu yüzden.
Hafife almamlıyız.
Küçümsememeliyiz.
Ayrıntıyı kaçırmamalıyız yani.
Böyle bir lüksümüz olmamalı.
En küçük bir dalgınlık uçuruma sürükleyebilir bizi.
Dönüşssüz yollara sapabiliriz.
Bu nedenle vesileler kayıtlara alınmalı.
Onlar kırmızı, turuncu, yeşil renkli trafik ışıkları gibi
hayatımıza yön veriyor aslında.
Nerde durmamız gerektiğini...
Nerede hazır olmamız gerektiğini...
Ve nerede harekete geçmemiz gerektiğini gösteren sinyaller.
Gözden kaçırmamak lazım.
Kayde değer bulmadığımız her bir toz zerresi birgün hayatımızın
en güzel köşesine haince yapışıp kalabilir.
O küçümsediğimiz, kaale almadığımız toz zerresinin zararına
uğrayabiliriz.
Şu hayat, hiç birşeyi hafife almayacak kadar ciddi.
Gözümüzü açıp kapayıncaya kadar hızla geçen, tekrarı olmayan
bir geçmiş zaman hali.
Ve en önmlisi de, vesileleri hesaba katıp hareket edecek
kadar ayrıntıcı.
Bir neden başka bir sonucu doğuruyor.
Vesilelerden ümitli ümitsiz vakalar çıkabiliyor.
Dünya, zincir halkalarını birbirine kenetleyerek devamlılığını
sağlayabiliyor.
Bir oyuncunun bir anda yıldızı parlarken, diğer oyuncu
oyunculukla bitiş fermanını imzalayabiliyor.
Bir hayat mevat sınavından geçer not almazken; başka bir
teklifle herkesin dilinde unutulmayacak güzel bir rivayet haline
gelebiliyorsunuz.
Bir masal biterken, diğeri başlıyor işte.
Önemli olan, yaşadığınız her ana saygı duymanız!
Ve vesilelere ayrıntıcı bir gözle bakabilmeniz.
Unutmayın, hayat hiç birşeyi hafife almayacak kadar ciddi!
|